Deklaracja Rzymska 25.03.2017 a Deklaracja o utworzeniu ZSRR 30.12.1922
Ilustracja: canstockphoto

Strona główna / Deklaracja Rzymska (2017) a Deklaracja o utworzeniu ZSRR (1922). Przypadek?

Deklaracja Rzymska (2017) a Deklaracja o utworzeniu ZSRR (1922). Przypadek?

Jacek Międlar

25 marca 2017 przywódcy 27 państw członkowskich oraz Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej podpisali Deklarację Rzymską. Dokument nieprzypadkowo przypomina podpisaną w 1922 roku deklarację o utworzenia Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. To nie powinno nas dziwić, skoro zachodni aparat został zbudowany na teorii, której orędowniczką była marksistowska aktywistka Róża Luksemburg.

Róża Luksemburg, żydowska działaczka komunistyczna w Polsce, a następnie w Niemczech, na przełomie XIX i XX wieku, między innymi uważała że walka Polaków o niepodległość jest pozbawiona sensu, ponieważ musi powstać jedna klasa proletariuszy. Twierdziła, że nie da się osiągnąć tego celu, jeśli będą istniały różne narody. Jej cel w dużym stopniu się ziścił, ponieważ Unia Europejska w obecnym kształcie to nic innego, jak realizacja jej marksistowskiego planu. Bezsmiertnaja Roza (Nieśmiertelna Róża) uważała, że małe państwa i małe narody, ze względu na ograniczone możliwości gospodarcze powinny zniknąć, albo powinny być marginalizowane. Czy takiej metody nie stosuje Unia Europejska? Czy Bruksela liczy się z mniejszymi państwami będącymi członkami marksistowskiego aparatu, czy najistotniejsze decyzje podejmują Niemcy i Francuzi? Nie ma żadnych wątpliwości, że postulaty Róży Luksemburg, wieszczące powstanie marksistowskiego, gardzącego tradycyjnymi wartościami i państwami narodowymi europejskiego kołchozu, to obecnie podstawa istnienia Unii Europejskiej.

25 marca 2017 została podpisana Deklaracja Rzymska, w której rozlały się peany na cześć Unii Europejskiej. Zbudowaliśmy wyjątkową Unię o wspólnych instytucjach i mocnych wartościach, wspólnotę pokoju, wolności, demokracji, praw człowieka i praworządności, jedną z największych gospodarczych potęg zapewniającą niespotykany poziom ochrony socjalnej i dobrobytu – napisali przedstawiciele UE po czym dodali: Jedność europejska zaczęła się jako marzenie nielicznych, a stała się nadzieją wielu. Potem Europa znów stała się jednością. Dzisiaj jesteśmy zjednoczeni i silniejsi: setki milionów ludzi w całej Europie czerpie korzyści z życia w rozszerzonej Unii, która przezwyciężyła dawne podziały. Dalej, mydląc oczy, zwrócono uwagę na konieczność chronienia granic i walki z rosnącą presją migracyjną. Problem w tym, że pod przykrywką tych szczytnych haseł, unijny establishment sam ją kreuje, a zatem realizuje postulat niszczenia chrześcijaństwa poprzez natarcie fundamentalnego islamu na będącą w letargu cywilizację łacińską. Politycy stwierdzili, że Unia Europejska jest niepodzielona i niepodzielna i to ona w swych rękach dzierży przyszłość Europy. My, jako przywódcy […] zjednoczyliśmy się w imię zmiany na lepsze. Europa to nasza wspólna przyszłość – tymi słowami kończy się autogloryfikacja zawarta w Deklaracji Rzymskiej. Wychodzi na to, że w Rzymie oficjalnie zatwierdzono realizację postulatów marksistowskiej aktywistki. Czy tego nie pragnęła Róża Luksemburg? Czy nie postulowała „jedności w Europie”, pozbywając się tym samym państw narodowych, albo przynajmniej po części odbierając im suwerenność? Czy nie zależało jej na niszczeniu tradycyjnych wartości, co obecnie czyni Unia Europejska chociażby przy pomocy propagandy LGBT czy sprowadzając na europejskie ziemie radykalnych islamistów?

Biorąc pod uwagę te wszystkie fakty, nie powinno dziwić, że Deklaracja Rzymska żywo przypomina deklarację o utworzeniu ZSRR (30 grudnia 1922), w której podobnie jak w tej z 2017 roku, gwarantowano równość, poszanowanie prawa, wolności, swobodnego wystąpienia ze związku, równouprawnienia i współpracy narodów. Zapewniano również swobodne wystąpienie ze związku, co podobnie jak w przypadku ZSRR oraz Unii Europejskiej nie jest takie łatwe, o czym świadczy przypadek Wielkiej Brytanii. Ponadto paragraf czwarty deklaracji o utworzeniu ZSRR zakładał, że liczba delegatów będzie zależała od liczby ludności w każdej z republik związkowych. To niemal identyczna zasada jak w przypadku Parlamentu Europejskiego, do którego liczba posłów wybieranych w poszczególnych państwach jest proporcjonalna do liczby mieszkańców.

Wola narodów republik radzieckich, które niedawno zebrały się na zjazdach swoich Rad i jednomyślnie podjęły decyzję utworzenia „Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich” jest niezawodną gwarancją tego, że Związek ten jest dobrowolnym zjednoczeniem równouprawnionych narodów, że każda republika ma zapewnione sobie prawo swobodnego wystąpienia ze Związku, że dostęp do Związku otwarty jest dla wszystkich socjalistycznych republik radzieckich, tak istniejących, jak i tych, które powstaną, że nowe państwo związkowe będzie godnym ukoronowaniem założonych już w październiku 1917 r. podstaw pokojowego współżycia i braterskiej współpracy narodów, że stanie się ono prawdziwą ostoją przeciwko światowemu kapitalizmowi i nowym zdecydowanym krokiem na drodze do zjednoczenia ludzi pracy wszystkich krajów w jedną światową Socjalistyczną Radziecką Republik – napisali delegaci socjalistycznych republik.

Róża Luksemburg pragnęła aparatu obejmującego całą Europę Zachodnią. Miał być swoistym odwzorowaniem tego, co 3 lata po jej śmierci, zatwierdzili komuniści pod koniec 1922 roku. Oczywiście, sowieci stosowali inne metody na drodze niszczenia znienawidzonego chrześcijaństwa i państw narodowych, ale okazuje się że taktyka UE jest jeszcze bardziej skuteczna. Nie doczekała się realizacji swoich marzeń, jednak jej teoria przetrwała i z zaangażowaniem jest realizowana przez europejskich funkcjonariuszy, którzy niczym delegaci socjalistycznych republik radzieckich są „na drodze zjednoczenia wszystkich krajów” w jeden europejski kołchoz na wzór ZSRR.

Jacek Międlar
Polak, katolik, narodowiec. Publicysta kierujący się w życiu dewizą 'Deo et Patriae semper fidelis'. Autor bloga www.jacekmiedlar.pl