niebieska karta w polsce zmiany regulacji
Ilustracja: canstockphoto

Strona główna / Niebieska Karta – plan rozwiązania sytuacji przemocy

Niebieska Karta – plan rozwiązania sytuacji przemocy

Osoby doświadczające przemocy w rodzinach czy w środowiskach, w których żyją, często nie są świadome tego, w jaki sposób można zorganizować sobie skuteczną pomoc z zewnątrz. Z racji tego, że są wewnątrz układu – relacji przemocowej – zacierać się im mogą granice dotyczące tego co przemocą jest, a co jeszcze nie. Jako pomoc tym osobom funkcjonuje w Polsce od lat tzw. procedura Niebieskiej Karty.

Procedurę Niebieskiej Karty może inicjować np. pomoc społeczna, policja a od czterech lat także lekarze – czyli te instytucje, które najczęściej mają kontakt z potencjalnymi środowiskami doświadczającymi przemocy i ze świadkami przemocy w rodzinie. Procedurę rozpoczyna podejrzenie przemocy i wypełnienie w związku z tym formularza Niebieska Karta. Nie potrzeba do tego zgody osób, które są poszkodowane.

Kto wypełnia formularz? Ten, kto pierwszy otrzymał informację o możliwości istnienia przemocy w danej rodzinie. To może być pracownik wyżej wspomnianych instytucji, a więc np. policjant, pracownik ośrodka pomocy społecznej, lekarz (albo inny pracownik ochrony zdrowia) oraz pracownik oświaty. Jest też taki twór jak gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych i jego pracownicy też mają dostęp do formularza.

Co się wpisuje w formularzu? Dokument jest uzupełniany na podstawie informacji uzyskanych od osoby, co do której podejrzewa się, że doświadcza przemocy. Chyba, że rozmowa z tą osobą jest niemożliwa, wtedy uzupełnia się formularz według informacji posiadanych (np. od świadka).

Osoba, która wszczyna procedurę Niebieska Karta, zawiadamia policję lub w nagłych sytuacjach – podejmuje konieczną interwencję, jeśli rozpoznaje zagrożenie życia lub zdrowia poszkodowanych. W ciągu tygodnia od wszczęcia procedury, formularz Niebieskiej Karty trafia do przewodniczącego zespołu interwencyjnego, a ten przekazuje go dalej do członków tego zespołu lub do grupy roboczej (złożonej z m.in. pracowników socjalnych, pedagogów, psychologów, dzielnicowych). Grupa robocza wraz z ofiarami przemocy (z wyjątkiem dzieci – one nie biorą udziału w spotkaniu) analizują sytuację i przygotowują plan pomocy. Następnie podejmuje się zaplanowane działania tak, żeby rozwiązać trudną sytuację poszkodowanych.

Agata Jagielska
Dziennikarka z zainteresowaniem obserwująca aktualne wydarzenia. Związana z mediami elektronicznymi i blogosferą.